Ι. ΠΕΡΙΛΗΨΗ - Ο ΑΠΙΑΣΤΟΣ
Μια ιστορία εναέριας πίεσης, συγχώνευσης και κόστους ευθύνης.
 
Στον αέρα δεν υπάρχει περιθώριο για δεύτερη σκέψη.
Ο πιλότος, η αποστολή του και το μαχητικό γίνονται ένα σε έναν κόσμο ταχύτητας, πίεσης και απόλυτης γεωμετρίας.
Κάθε κίνηση είναι μετρημένη. Κάθε γωνία έχει συνέπειες. Κάθε δευτερόλεπτο μπορεί να είναι το τελευταίο.
 
Όμως ο πόλεμος δεν υπακούει πάντα στο πρωτόκολλο.
Υπάρχουν στιγμές για τις οποίες κανένα ραντάρ δεν προειδοποιεί και καμία διαδικασία δεν προβλέπει.
Τότε μένει μόνο ο άνθρωπος μέσα στη μηχανή. Απέναντι στην πίεση, τη φωτιά και την επιλογή.
 
Ο Άπιαστος είναι μια στρατιωτική ιστορία για τη θανατηφόρα ακρίβεια της απόφασης, την πειθαρχία.
Το κόστος του να παραμένεις αλύγιστος όταν πέφτεις.
Και τη στιγμή που το δάχτυλο μένει, για ένα κλάσμα, μετέωρο δίπλα στο κόκκινο κουμπί.
Και η ευθύνη ζυγίζει τις συνέπειες πριν από το τελικό κλικ.
 
ΙΙ. ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ
Από: «Η Οντότητα»
Στα 10 μέτρα από τη θάλασσα, το λάθος δεν διορθώνεται.
 
Περνούσε σαν κεραυνός. Φρόντιζε την ταχύτητα. Να μην κάνει πολύ θόρυβο.
Είδε από ψηλά τη θάλασσα. Μαύρο στο μαύρο.
Το υγρό δεν το ήξερε. Τώρα έπρεπε να φλερτάρει με αυτό.
 
10 μέτρα, μην με πιάσουν τα ραντάρ τους. Ούτε τα δικά μας.
Πρέπει να είναι αόρατος.
 
Βλέπει τα νερά.
Αφρίζει το κύμα.
Λευκό. Στο μαύρο.
Του αρέσει.
Χαμογελά.
Βουτάει.
Με προσοχή τώρα. Θα μπει σε χορό.
Λεβέντικο.
10 μέτρα πάνω από το νερό.
Η θάλασα τον κρύβει. Σχεδόν γλύφονται.
 
Το έχει ξανακάνει βέβαια, αλλά ποτέ σε τέτοιες συνθήκες.
Σε τέτοιες συνθήκες η πτήση απαγορεύεται. Ξέρει γιατί.
Η θάλασσα είναι αγριεμένη. Το νερό μαζεύει και σηκώνεται.
Ένας στρόβιλος, μια μικρή πτώση, μια απειροελάχιστη απώλεια ύψους και θα είναι στο νερό.
 
Πρέπει να μιλήσει στο αεροπλάνο τώρα.
· «Άκου», του λέει.
«Δεν είμαστε για το νερό αλλά για τον αέρα.
Το νερό μπορεί να γίνει κίνδυνος.»
 
Παύση.
 
· «Τώρα το νερό θα μας αγγίξει.
Θα το αισθανθείς στα πλευρά σου.
Μην το φοβηθείς.
Είσαι έτοιμος.
Είμαστε πάνοπλοι.
Είμαστε οι καλύτεροι.»
 
Η μηχανή είναι σε υψηλούς ρυθμούς αλλά ατάραχη. Τον άκουσε.
 
Οι αισθήσεις του είναι σαν της αράχνης τώρα. Είναι χαμηλά. Πολύ χαμηλά.
Θαλασσοπούλι. Στη νύχτα.
Σβήνει όλα τα φώτα του αεροσκάφους.
Πρέπει να μη φαίνεται.
 
Σε 2 δευτερόλεπτα πρέπει να τα δει μετά τη στροφή.
Στρίβει απότομα.
Κοφτά.
Το αεροπλάνο στριγγλίζει λίγο.
Ναι.
Είναι εκεί.
Τα κοιτά σαν το γεράκι.
Έρχεται από χαμηλά. Δεν τον περιμένουν. Δεν γίνεται να τον περιμένουν έτσι.
Ετοιμάζεται για τα δευτερόλεπτα που καίνε.
 
Μιλά στο αεροπλάνο. Γρήγορα.
· «Τώρα θέλω τα μάτια σου.
Γεράκι.
Τις φωτογραφίες.»

 
Μπες στο Σύστημα.
Λάβε δωρεάν το πρώτο PRECISION Sampler
με επιλεγμένα αποσπάσματα από:
Ο Άπιαστος
Η Σκιά
Το Κύκλωμα.
Τέσσερις ιστορίες.
Τέσσερα πεδία πίεσης.
Μία ερώτηση:
Τι κάνεις όταν κάθε επιλογή έχει κόστος;